Bendik og Årolilja - med ordforklaringer

Her kan du lese samme utdrag fra balladen som i Moment Vg2 med ordforklaringer. 

 

Bendik & Årolilja[1]

Tekst restituert av Moltke Moe

1

Bendik ri åt Sølondo[2],

ville han skòa[3] møy;

han var kje lagje[4] til att’e koma,

difyr so laut han døy.

– Årolilja, kvi søv’e du so lengje?

[…]

4

Han var kje i konungs-garde mei hell

månar tvo;

han vitja kongjens dotter

med so stor elskhog.

[…]

56

Bendik la dei norda[5] kyrkja

og Årolilja sunna,

de voks upp av deires grefti[6]

tvo fagre liljerunnar.

57

De voks upp av deires grefti

tvo fagre liljegreinir;

dei krøktest i hop ivi kyrkjedynni –

der stend dei kongjen åt meine[7].

58

De voks upp av deires grefti

dei fagre tvo liljeblomar;

dei krøktest i hop ivi kyrkjesvoli[8]

der stend dei kongjen til domar.

– Årolilja, kvi søv’e du so lengje.

 

[1] Årolilja: av gammalnorsk Ǫlrún liljan dvs. Ǫlrún den liljefagre.

[2] Sølondo: (dativ flertall) Sudlandi – Sørlandet

[3] Skòa: skoda, sjå på; her: velje ut

[4] han var kje lagje: det var ikkje so laga

[5] Norda, sunna: nordafor, sunnafor

[6] Grefti: grav

[7] åt meine: til meins, til bry

[8] Svoli: svalgang